{ I Miss U }
posted on 13 Mar 2010 17:07 by maama-
สองปีผ่านไปแล้วที่เราแยกย้ายกันไปคนละที่ละทาง นานๆจะได้เจอกันที แต่มันก็ไม่ครบห้าคน
การอยู่คนเดียว ไม่มีอะไรทำ ก็ทำให้กูคิดถึงเรื่องราวดีๆที่เราเคยผ่านมาด้วยกัน
ช่วงเวลาที่เราใช้ชีวิตร่วมกันมา ถึงแม้มันจะแค่สามปี แต่กูรู้สึกได้ว่าเราผูกพันกันยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
พวกมึงยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้มั้ย?
ม.4/2 โรงเรียนสรรพวิทยาคม ความทรงจำและมิตรภาพดีๆเริ่มต้นขึ้นที่นี่...
แรกๆ เราอาจจะไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ เพราะต่างคนต่างมาจากโรงเรียนอื่น
แต่เพราะสถานการณ์ที่พาไป จึงทำให้เรากลายมาเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน
ถ้าจารย์ไม่สั่งงานกลุ่มที่เมื่อแบ่งกลุ่มแล้วแต่ละกลุ่มจะมีคนเกินมาหนึ่งคน
เป็นเศษของห้องที่ต้องมาจับกลุ่มกันเองตามการบังคับของโชคชะตา (ประโยคนี้เกรียนดีนะ 555+)
ซึ่งห้าคนนั้นก็คือพวกกูนั่นเอง~ เหตุการณ์แบบนี้มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งหรือสองครั้ง
แต่มันเป็นทุกครั้งที่มีงานกลุ่ม ทุกครั้ง...ที่ทำให้มีคำว่า"เรา"... เพราะแบบนี้มันจึงเป็นที่มาของ..
" เจียด เอวี่บอดี้ << Jiadz,,Everybody "
เจียด หมายถึง การกระทำอย่างนึงที่สละเวลาสำคัญเพียงเล็กน้อยเพื่อมาทำสิ่งที่สำคัญน้อยกว่า
(แต่ในความหมายของพวกกู คือ เขี่ย แบบว่าเจียดมันออกไป พูดง่ายๆกูเป็นส่วนเกิน = =)
พอขึ้นมอห้า ต่อมอหก เราก็แยกกันไปอยู่คนละห้อง ถึงยังไงเราก็ยังกินข้าวด้วยกันทุกวัน....
"...อิสัสแพนแดกข้าวกัน...อิเบลเหี้ยเอาการบ้านมาลอกมั่งสัส...อิเหี้ยแพรไปไหนคะดอกก...
อิมะมึงอย่าโง่ได้ป้ะสันดาน...อิฟ้ามึงทำไมไม่มาโรงเรียนอิหน้าหมา..."
การคุยกันของเราบางทีถ้าคนอื่นมาได้ยิน คงคิดว่าพวกมึงทะเลาะกันทำไม เกลียดกันมาแต่ชาติปางไหน
แต่ความจริงแล้วมันเป็นความสนิทสนมที่พวกกูเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องด่ากันทุกคำ?
ฟ้า - ป้าโบ ย่อมาจากโบราณ อุปกรณ์ไอทีอิฟ้าใช้ไม่เป็นสักอย่าง เอ็มเอสเอนกว่าจะออนเป็นสอนกันเป็นเดือนๆ
มึงเป็นคนเก็บความลับได้ดีจริงๆ ที่กูชอบดริ๊งค์กูบอกมึงคนแรก แล้วมึงก็ไม่บอกใครเลยจริงๆ กูขอบคุณที่มึงเข้าใจ
เวลามึงมีความลับอะไร มึงก็ไว้ใจที่จะบอกกู แม้ความลับบางเรื่องของมึงทำให้กูช็อคไปเลยก็ตาม
เวลากูมีปัญหาเรื่องเงินมึงก็จะให้กูยืมตลอด กูก็ใช้คืนบ้างไม่ใช้บ้าง มึงก็ไม่ค่อยจะเอาเงินจากกูด้วยแหละ
มึงไม่มาโรงเรียนบ่อยมาก มึงเป็นคนที่มีเหตุการ์ระทึกในชีวิตเยอะมาก ตั้งแต่ไปแข่งวิชาการที่กำแพง แล้วแม่มึงก็มา..บลาๆๆๆ
มึงชอบใช้กูเป็นข้ออ้างเพื่อหลอกผัวมึง ซึ่งกูไม่ได้เกี่ยวสักเรื่องอ่ะอิสาส หลังจากมึงมีแฟนใหม่ กูกับมึงก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลย
ไม่ได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ จนกูไม่รู้ว่ามึงยังมีชีวิตอยู่มั้ย? มือถือไม่เคยจะเปิด เบอร์โทรก็ไม่รู้เบอร์ไหนแน่ ติดต่อเพื่อนบ้างสิคะ
เบล - อิเหยิน(ที่ตอนนี้ไม่เหยินแล้ว) มึงรู้มั้ยครั้งแรกที่กูเจอมึงคือมึงมาเข้ามอสี่เทอมสอง กูเห็นละแบบรู้สึกเกลียด...
เป็นเด็กใหม่ทำไมแม่งพูดมากจังวะ กูแบบรำคาญเสียงมึงมากจากใจเลยตอนนั้น แว๊ดๆๆ แหลมๆ หนวกหูเป็นที่สุด
แต่พอรู้จักมึงแล้ว มึงเป็นคนดีคนนึง เฮฮาบ้าบอตามประสา มีความเป็นเพื่อนที่ดีเอื้อเฟื้อแบ่งปัน
มีครั้งนึงที่กลุ่มเราเคยเข้าใจผิดกัน แล้วมึงก็ห่างออกไป ซึ่งตอนนี้กูก็จำไม่ได้แล้วว่ามันเรื่องอะไร
แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันอยู่ดี รู้จักกันนานไปกูก็รับรู้ได้ว่า มึงเป็นคนรวยที่งกที่สุดในสามโลกตั้งแต่กูเคยเจอมา 555
พอจบมอหกมึงก็ไปเข้าสังคมไฮโซ ก๊ากก แต่มึงก็ยังไม่ลืมความเป็นโลโซของพวกกู
มึงชอบเอาเรื่องความสวยความงามมาให้ความรู้กู เป็นกูรูทางด้านนี้โดยเฉพาะ ขอบคุณมึงนะคะ
แพร - อิช้างของเรา ถ้าให้พูดถึงมึงเวลาเดือนนึงยังไม่พอ มึงขี้งอนมากอ่ะสัส อะไรหน่อยก็งอนๆๆๆ งอนจนพวกกูเสื่อมที่จะง้อ อิเวล
ไม่มีใครในกลุ่มที่มึงไม่เคยงอนอ่ะสาด มึงเป็นคนให้ความสำคัญกับคำว่าเพื่อนมาก จะทำอะไรนึกถึงเพื่อนเสมอ
ไม่ว่าจะอะไร คำว่าเพื่อนต้องมาก่อน ไม่ว่าเพื่อนจะขอให้ช่วยอะไร จะให้มึงทำอะไร มึงทำหมด ยกเว้นขอให้มึงเลิกกับยศ มึงไม่ทำ
(ที่ตอนนี้ทำได้แล้ว เย้ค่ะ) มึงห่วงเพื่อนมาก โดยเฉพาะอิแพน เรื่องเมียมันนี่ไม่ผ่านสกรีนมึงสักคน ทะเลาะกันก็เพราะอิแพนมีเมีย
คิดแล้วก็ฮา จะทะเลาะกันไปเพื่ออะไรวะ? มึงแบบทำงานช้ามากก ลอกการบ้านสองหน้าล่อไปครึ่งวัน มึงคัดลายมือเหรอ?
แล้วเป็นคนกินเยอะมากค่ะสัส กินช้าๆแต่หมดทุกอย่าง และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ มึงก็ยังไม่ผอมสักที
แพน - อิทอม เป็นทอมคนเดียวในกลุ่ม กูรู้จักมึงได้เพราะแนน แต่ไปๆมาๆ กูดันสนิทกับมึงมากกว่าอิแนนซะอีก
ครั้งแรกที่รู้จักมึง กูไม่ชอบมึงเลยรู้ป่ะ แบบมึงชอบแกล้งชาวบ้านอ่ะ แกล้งทุกคน แล้วดูชีวิตมีแต่ความกวนตีน 55555555+
แต่พอรู้จัก คุย สนิทแล้ว มึงเป็นคนดีมากคนนึง ไม่ว่าตอนไหนที่พวกกูเรียกให้มึงมารับไปส่ง มึงไม่เคยบ่นเลย มึงมารับใช้ทุกครั้ง
ทางทีอาจจะมาช้าไปบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรอภัยได้ มึงชอบโทรมาคุยเรื่องเมียมึงกับกูบ่อยเหมือนกัน เพราะคุยกับคนอื่นแล้วโดนด่า 55
กูเองก็ไม่ใช่คนที่มีประสบการณ์เรื่องความรักมากมาย แต่กูก็ยินดีที่จะรับฟังมึงในทุกๆเรื่อง แล้วมึงอ่ะโดนแกล้งบ่อยมาก
พอพวกกูแกล้งไมคุยด้วย พวกกูเมิน ก็ร้องไห้ อะไรก็ร้องไห้ ทอมเหี้ยไรร้องไห้กับทุกเรื่องอ่ะอิเวร 55555555+
พวกมึงอาจไม่ใช่คนดีที่สุดสำหรับใคร แต่มึงรู้มั้ยว่าพวกมึงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกู
เราอาจจะเคยทะเลาะกันบ้าง เถียงกันบ้าง งอนกันบ้าง แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะสุดท้ายเราก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
มีความทรงจำอีกหลายอย่างที่กูไม่เคยลืมเลย ไม่ว่าจะเป็นประชุมสายแฮปปี้เบิร์ดเดย์ เซอร์ไพร์สวันเกิด
เอาข้าวเหนียวไก่ทอดมาฉลอง โดยเอาปากกาปักถุงเพื่อเป็นเทียนให้อิแพนเป่า (เกรียนดีแท้)
ที่สำคัญคือครั้งนึงที่เรื่องกูกับจิน กูซึ้งพวกมึงมาก มึงด่ามันกันหมดเลย
พวกมึงโกรธแทนกูกันหมด ทั้งๆที่กูก็ไม่ได้ปรี๊ดขนาดนั้น กูซึ้งจริงๆ
ยังมีคำพูดอีกตั้งเยอะที่กูอยากจะเขียน แต่กูก็ไม่รู้จเรียบเรียงมันออกมายังไงดี กูอยากบอกว่า...
กูอาจจะไม่ใช่เพื่อนที่ดีนัก แต่กูรักพวกมึงทุกคน
ขอบคุณความเป็นเพื่อนที่ดีที่มีให้กันมาตลอดระยะเวลาห้าปี
วันนี้...
กูแค่คิดถึงพวกมึงเท่านั้นเอง~